नवाथे!
मी फक्त तुला विचारलं होतं गुप्तपणे शंकराचा पाठलाग करणे.
त्याचे पिण्याचे मित्र नसावेत!
असा तपास कोण करतो!
क्षमस्व, सर!
मला वाटले हे होईल त्याचा विश्वास मिळविण्यात मला मदत करा.
त्याने काही बीन्स सांडले अल्कोहोल धन्यवाद.
पण प्रभावाखाली केलेली विधाने कोर्टात दारू ग्राह्य नाही, नवाथे!
हे जाणून घेण्यासाठी तुम्ही हुशार आहात!
हो, पण...
आम्हाला काही महत्त्वाची माहिती मिळाली, सर.
की हे खून झाले आहेत काही दारू आणि 15 रुपये.
आणि शंकरला सर्व माहिती होती सर.
मला वाटते की तो देखील सामील आहे.
कृपया त्याला तात्काळ अटक करा, सर.
नक्की कोणत्या गुन्ह्यासाठी!
मंदिरात जाण्यासाठी?
आजूबाजूच्या पोलिसांच्या मागे लागल्याबद्दल?
की अनियंत्रितपणे रडल्याबद्दल?
यासाठी!
एर...
म्हणजे, संशयित म्हणून सर.
नाही!
शंकर नशेत असताना हे सर्व बोलले.
त्यामुळे आम्ही त्याला अटक करू शकत नाही!
आणि त्याने सांगितले फक्त 15 रुपये आणि काही अल्कोहोल.
नवाथे, तुम्ही केलेत तीच चूक शुक्लाची.
आम्हाला घाई करणे परवडत नाही जेव्हा केस हे संवेदनशील असते.
तुम्ही सर्वांनी धीर धरा!
मी स्पष्ट आहे, नवाथे?
होय, सर.
तू पण प्यायलास का?
त्याची संगत ठेवायची थोडीच.
[निराशाने उसासा]
[हसत]
आतापासून...
तू फक्त माझ्या आज्ञेनुसार वागशील.
तर कृपया आता त्याला शेपूट देऊ नका!
[कुत्रे अंतरावर भुंकत आहेत]
[दार उघडल्याचा आवाज]
[अस्पष्ट संगीत]
हं.
[हाताळणे]
दारूचे दुकान-
वाकटकर!
होय, सर.
पीडित क्रमांक 5 आणि 6,
ती म्हणजे कलावतीबाई आणि हलीमा,
- मला उद्या त्यांच्या कुटुंबियांना भेटायचे आहे. - होय, सर.
मला एक गोष्ट हवी आहे आपण सर्वांनी अनुसरण करावे.
काचू पाकूला कोणीही बोलणार नाही माझ्या परवानगीशिवाय!
त्याला थोडा वेळ राहू दे...
आणि तो आम्हाला सर्व काही सांगेल.
आणि मी काय बोललो ते विसरू नका!
संयम.
[अस्पष्ट संगीत]
[गर्दी]
[नाट्यमय संगीत]
किसनराव!
मला माहित आहे तू बोलला आहेस आधी पोलिसांकडे.
पण मला अजून काही प्रश्न आहेत...
तुझ्या बायकोबद्दल, म्हणजे बद्दल...
कलावतीबाईंचा खून.
मी तुम्हाला पुन्हा जिवंत करण्यासाठी दिलगीर आहे त्या वेदनादायक आठवणी...
पण कृपया...
बरं, त्या दिवशी...
मी शेलूकडे खरेदीसाठी गेलो होतो सकाळी लवकर.
दुपारी परत आलो.
पण परत आल्यावर काली...
म्हणजे कलावती...
मला ती कुठेच सापडली नाही.
काले!
[अस्पष्ट बडबड]
काले!
म्हणून मी आमच्या शेजाऱ्यांना विचारले.
ते म्हणाले...
ती सरपण आणायला गेली आहे.
मला वाटलं ती लवकरच परत येईल.
पण संध्याकाळपर्यंत...
जेव्हा अंधार पडला...
ती परत आली नव्हती.
तेव्हा मी खरोखर काळजीत पडलो.
काले! [ओरडणे]
आणि मी निघालो...
तिला शोधण्यासाठी.
कलावती!
कलावतीबाई!
मग...
आम्ही पुलाखाली पाहिले.
कलावती!
कलावतीबाई!
खूप रक्त होतं.
पण...
कलावतीचा मृतदेह तिथे नव्हता.
ते येथे सापडले.
पंढर्या मंदिराच्या जवळ.
बरोबर.
किसनराव...
मी हे सर्व तपशील वाचले आहेत पोलिस अहवालात.
अजून काही आहे का ते महत्वाचे असू शकते?
काहीतरी जे आपण कदाचित आधी चुकले असेल.
साहेब, मला वाटतं रागाने तिचा जीव घेतला.
क्रोध?
होय.
कसला राग?
देवीचा कोप.
गोष्ट आहे...
आम्हाला मुले नव्हती.
म्हणून आम्ही देवीची प्रार्थना केली...
आणि त्याग करण्याचे वचन दिले दर मंगळवारी एक बकरी.
पण या दुष्काळाने सर्व काही उद्ध्वस्त केले.
आम्ही उरलो होतो खायलाही पैसे नाहीत.
आम्हाला शेळी कशी परवडायची?
आम्ही काहीही देऊ शकलो नाही सलग काही मंगळवार.
आणि म्हणून देवी आमच्याकडे वळली.
तुझी बायको मारली गेली बलिदानाचा भाग म्हणून.
तिची हत्या झाल्याचा पुरावा आमच्याकडे आहे आणि नंतर येथे ओढले.
गोष्टी इतक्या स्पष्ट आहेत आणि तरीही...
तुमचा या हास्यास्पद गोष्टींवर विश्वास आहे क्रोध आणि शेळी कल्पना!
गोष्ट आहे...
तुमच्यासारखे सुशिक्षित लोक...
तुम्हाला सर्व माहित आहे असे वाटते.
पण तुला फक्त कळेल...
जेव्हा हे तुमच्या बाबतीत घडते.
[गावातील गोंधळाचा आवाज]
ऐका!
- यासाठी किती? - एक रुपया.
Hmph!
तुमचा गवत सोन्याचा आहे की चांदीचा!
मी तुला 20 पैसे देईन.
आमचा करार आहे का?
तेव्हा विसरा.
काय झालं?
हम्म?
- अब्बा! - हम्म?
एक रुपयाही द्यायला कोणी तयार नाही.
20 पैसे ते सर्वाधिक ऑफर करत आहेत.
इतकं कंजूष गाव आहे हे!
ऐका.
जर कोणी ५० पैसे भरत असेल तर...
ते विकून टाका. ठीक आहे का?
आणि मग आपण घरी जाऊ शकता.
हम्म.
तोपर्यंत मी उभा राहीन रॉकेलसाठी रांग.
बाय!
[नाट्यमय संगीत]
पण त्यानुसार महिलेचे वक्तव्य...
तिने हा स्टॅक हलीमाकडून विकत घेतला होता...
पन्नास पैशांसाठी फक्त दयेने.
आणि मग, हलीमा डोके वर काढली ताबडतोब घरी.
पण ती कधीच घरी आली नाही उशीर झाला तरी साहेब.
त्यामुळे खुनाची भीती आहे गावावर मोठं दिसतं...
तर तुम्ही का नाही केले पोलिसांशी संपर्क साधायचा?
पोलीस?
त्यांच्यावर कोण विश्वास ठेवेल पाच न सुटलेले खून!
ती घरी परतत असताना...
त्या संध्याकाळी...
मृत्यू तिची वाट पाहत होता.
[अशुभ संगीत]
मदत! कृपया मदत करा!
दोन दिवसांनी तो हवालदार अंबादास आम्हाला भेटायला आला.
ते म्हणाले हलीमाचा मृतदेह सापडला.
48 जखमा होत्या...
गरीब मुलीच्या अंगावर, साहेब!
किती?
४८!
[तीव्र संगीत]
भाकर?
काही भाकर?
तुम्ही आता जाऊ शकता.
तो खूनी कुलकर्णी आहे आता डोकेदुखी होत आहे!
ते येतात तसे तो हुशार आहे!
त्यांनी काचू पाकूला ताब्यात घेतले आहे.
जर आपण त्याच्याकडे दुर्लक्ष करत राहिलो, फकर आमच्याकडेही येईल.
समिंद्रे.
आपण त्याच्याबद्दल काहीतरी केले पाहिजे.
मी काय करू शकतो?
त्याने आम्हाला पूर्णपणे कोपऱ्यात टाकले आहे.
गोष्टी इतक्या वाईट झाल्या नसत्या तुम्ही दुग्धशाळेची काळजी घेतली होती.
तुम्ही व्यवसायाचे कारण आहात ठप्प आहे.
ते चालू असण्याचे कारण मी देखील होतो.
खरंच?
ते चालू होते, पण नाही आता, बरोबर कमले?
[नाट्यमय संगीत]
कमले! चला खेळूया.
मग मला असे काय करायचे आहे?
[कार इंजिनचा आवाज]
खूप काही आहे या गावात गरिबी.
लोक मारायला तयार असतील तर फक्त 15 रुपये आणि थोडी दारू...
ते खरोखर भयानक आहे.
तुम्ही बरोबर आहात, सर.
आपल्याला शंकर मिळाला पाहिजे लवकरच बोलू, वाकटकर!
थोडा वेळ जाऊ द्या...
आणि आपण पुन्हा शंकराला शेपूट घालू.
ठीक आहे, सर!
पण सर...
आपण काचू पाकूबद्दल काय करू?
मला एक कल्पना आहे.
पोंक्षे!
चला पोलीस स्टेशनला जाऊया.
येथे! थोडे प्या, प्रिय.
जा!
प्या!
प्या.
[कुजबुजलेला कॉल]
[मोठ्याने ओरडणे]
[दार उघडल्याचा आवाज]
[शांतता]
मला जाऊ दे!
[लोक ओरडत आहेत]
बाबा! आई!
मला जाऊ दे!
[शांतता]
साहेब!
चला हे त्वरीत पूर्ण करूया.
मी माझे मन गमावत आहे इथे अंधारात बसलोय.
का रे...
तू ही बाहुली माझ्या खोलीत ठेवलीस का?
साहेब.
मी असे का करू?
ते दुसरे कोणीही असू शकत नाही.
साहेब.
प्रत्येक इतर मानसिक या प्रकारची बाहुली बनवते.
इथे मी एकटाच नाही. माझ्यासारखे इतरही आहेत.
तुम्हाला काय म्हणायचे आहे?
मानवतातील मी एकटाच मानसिक नाही.
जिंतूरमध्ये रसूल पठाण आहे...
खादीतील इजाप्पा...
आणि...
पिंगळी येथील गणपत साळवे.
पडेगाव येथील हारून.
म्हणजे पेडगावला.
माझ्यासारखे बरेच आहेत, साहेब.
ठीक आहे.
तुम्ही नक्की का आहात परांज्यांशी इतका चुम्मी?
चुम्मी?
म्हणजे...
तो तुमच्या मित्रासारखा आहे, नाही का?
मुळीच नाही!
मी अशा लोकांना हाताच्या लांबीवर ठेवतो.
आम्हांला लाच द्यावी लागेल प्रत्येक विधीसाठी.
तुम्ही परांज्याच्या जवळ नसाल तर...
त्याने तुम्हाला पळून जाण्यास का मदत केली त्या रात्री श्रीरंग बऱ्हाटे यांचे शेत?
WHO? त्याला?
मला मदत केली?
श्रीरंगनेच मला विचारले पोलिसांपासून पळून जाण्यासाठी
विजेरी हा योगायोग होता.
का?
याची त्याला भीती वाटत होती तू त्याला ससा बनवशील?
[नाट्यमय संगीत]
[मोठ्याने ओरडणे]
[लोक ओरडत आहेत]
लोकांचा असा विश्वास आहे की तेथे आहे ...
अनेक ठिकाणी खजिना पुरला.
बरोबर.
आणि मी पण ऐकलंय...
उत्तमराव बऱ्हाटे यांनी तुम्हाला विचारले होते...
ते शोधण्यासाठी.
हं.
पण ते फार पूर्वीचे होते.
जवळपास चार-पाच वर्षांपूर्वीची गोष्ट.
त्याची आई ब्रीच जन्मली.
ब्रीच?
होय, म्हणजे...
ती प्रथम पाय बाहेर आली गर्भापासून.
आणि ब्रीचची स्वप्ने मुलं खरी होतात.
उत्तमरावांची आई असायची सोन्याच्या नाण्यांच्या भांड्याचे स्वप्न.
आणि भांडे ओरडायचे "मला इथून बाहेर काढा!"
तर मग एक दिवस...
उत्तमराव मला म्हणाले, "म्हातारी बाई आग्रह करत आहे!"
आणि मला ते भांडे शोधायला सांगितले.
पण तुम्हाला ते करण्याची गरज नाही त्यासाठी माणसाचा त्याग?
म्हणजे काय ते श्रीरंग बऱ्हाटे यांना सांगितले!
तर मग?
उत्तमरावांनी माणसाचा बळी देणे मान्य केले का?
उत्तमराव हा स्वार्थी माणूस.
तो मोठ्या प्रमाणात जाऊ शकतो.
पण साहेब...
मी नाही...
काहीही माहित आहे मानवांचा त्याग करण्याबद्दल.
- खरंच? - नाही.
आम्ही तुला करताना पाहिले त्या विधीचे काय?
मी ते केले.
पण ते वेगळे होते.
तो विधी काय होता?
[वाईट कॅकल]
माझे नाव धारिया बुवा!
धारिया बुवा!
मी आतापर्यंत सात महिलांची हत्या केली आहे!
आठवा खून...
[मुलगी रडत आहे]
आठवा खून...
[चाप मारणे, ओरडणे]
काय विधी केला उत्तमराव तुम्ही पार पाडले आहे का?
रुक्मिणीबाईंना बाळंतपण होतं.
का? ती वांझ होती का?
होय.
तिला 35 व्या वर्षी मृत्यू झाला.
याचा अर्थ काय?
तिला मासिक पाळी येणे बंद झाले.
त्यांनी डॉक्टरांचा सल्ला घेतला पण काहीही चालले नाही म्हणून ती माझ्याकडे आली.
तर तुमच्या "विधी" ची मदत झाली का?
नाही.
पण तरीही तू बनवलास खूप पैसा, नाही का?
नाही का?
पोलिसांना पत्र मिळाले.
दुसऱ्या खुनानंतर.
त्यात म्हटले होते "अकरा जणांपैकी, एक बकरी आणि पृथ्वी!"
एका ओळीत.
याचा अर्थ काय ते मला सांगा!
[विलक्षण संगीत]
क्षमस्व, साहेब...
मला माहित नाही आणि मला कधीच नाही हे आधी ऐकले.
लक्षात ठेवण्यासाठी अधिक प्रयत्न करा!
हा खजिना शोधण्याचा मंत्र आहे.
तुला कसे कळले नाही?
मला खरंच नाही.
साहेब...
खरं सांगू...
मला कोणतेही विधी माहित नाहीत खजिना शोधण्यासाठी.
आपण नाही?
नाही.
आणि एक जेथे आपण श्रीरंगच्या शेतात बकऱ्याचा बळी दिला?
ते काय होते?
एक बनावट विधी?
होय, साहेब.
मी विधी केल्याशिवाय त्यांच्याबद्दल काहीही जाणून घेणे.
पण...
असे वाटत असेल तर...
मला काहीही आहे सर्व विचित्र गोष्टी घडत आहेत...
मी माझ्या आईची शपथ घेतो, साहेब...
मला काही देणेघेणे नाही मानवत येथील हत्या.
[कुजबुजणे]
[गर्द संगीत]
मांगले!
या, मांगले!
बाबा! [रडत आहे]
मी आता इथे आहे.
[वेगवान संगीत]
याचा अर्थ आपण करू नये परांजे यांच्यावर संशय व्यक्त केला आहे.
त्याला काही देणेघेणे नव्हते काचू पाकूला पळून जाण्यास मदत करणे.
पण सर...
आपण काचू पाकू ठेवला पाहिजे आणखी काही दिवस कोठडीत.
मला वाटत नाही की त्याला माहित आहे त्याने आम्हाला जे सांगितले त्यापेक्षा जास्त.
मला याची खात्री आहे.
आणि...
ज्या प्रकारे आम्ही त्याची परेड केली गावभर...
मला वाटत नाही की आम्हाला गरज आहे आता त्याची काळजी करायची.
- वाकटकर. - सर.
येथे काही मानसशास्त्र आहेत काचू पाकू यांनी नाव दिले आहे.
त्यांच्यात पहा.
नक्की.
साहेब! साहेब!
धारिया बुवा!
[नाट्यमय संगीत]
ऐका.
घाबरू नका.
काय झाले ते सांग.
तो माणूस कसा दिसत होता?
त्याचा आवाज कसा होता?
मला सर्व काही सांगा.
[मऊ कुजबुजणे]
मंगला, प्रिय मुला.
तुम्हाला घाबरण्यासारखे काही नाही.
आम्ही सर्व फक्त तुम्हाला मदत करण्याचा प्रयत्न करत आहोत.
कृपया मला सांगा.
काळजी करू नकोस, प्रिये. आणि त्याला सांगा.
आठवा!
[नाट्यमय संगीत]
आठवा खून.
खून कोणाचा?
मंगला, खून कोणाचा?
धारिया बुवा!
आठवा खून.
आठवा...
साहेब!
मी त्याला पाहिले.
तुम्हाला त्या खुल्या माहीत आहेत सुतारवाडी जवळ शेतं?
तिथेच तो गेला.
- वाकटकर! - सर!
पोंक्षे आणि डॉ.
तिथे काही अधिकारी पाठवा.
तो सापडताच त्याला अटक करा.
आणि...
काही हवालदारांना जाण्यास सांगा गावात गुप्तता.
त्यांना काही माहिती घेण्यास सांगा.
आणि सगळ्यात महत्वाचे...
महिला किंवा मुलगी नाही याची खात्री करा रात्री त्यांचे घर सोडते.
साहेब!
तुम्ही निघू शकता.
जाधव! अंबादास! चला जाऊया!
पुन्हा नमस्कार, साहेब.
मी शेषराव बऱ्हाटे.
मला आशा आहे की मी परिचित दिसत आहे.
माझ्याकडे तुमच्यासाठी काही प्रश्न आहेत, साहेब.
थांबा.
इथे नाही.
बाहेर.
तुमच्या भावाचे नाव काय आहे?
कोंडाजी रोडे.
तो कधीपासून बेपत्ता आहे?
कालपासून.
[पोलिस सायरनचा आवाज, इंजिन]
बरोबर.
तू म्हणत होतीस.
साहेब!
मला वाटले तुमची प्रतिष्ठा आहे.
आणि तुम्हाला अजूनही कोणी सापडले नाही?
असे कसे म्हणता येईल?
मी इथे आल्यापासून...
बन्सी वाळके, काचू पाकू...
सर्वांना अटक करण्यात आली आहे.
तसेच काचू पाकू आहे गुन्ह्यांची कबुली दिली?
नाही.
म्हणजे...
तुमचा अर्थ पोलिसांना सापडला नाही इतक्या दिवसांनी काहीही!
आणि...
धारिया बुवाचे काय?
रडणे थांबवा. [पार्श्वभूमी]
अं...
ते त्याला शोधतील.
[सार्वजनिक घोषणा] तुमच्या घरातच रहा!
रात्री तुमची घरे सोडू नका!
एकटे फिरू नका.
तुमच्या घरातच रहा!
अरे तुम्ही! मी काय बोललो ते तुम्ही ऐकले नाही?
तुमचे दरवाजे बंद करा!
[किरकिरणे, हसणे]
[खोल, कमी आवाज]
[मोठ्याने ओरडणे]
[सकाळी कीटकांचा किलबिलाट]
ऐका!
[अशुभ संगीत]
[अशुभ संगीत चालू आहे]
त्याच्या पायांचा शॉट घ्या.
[कॅमेरा क्लिक]
आपण!
येऊन मृतदेहाची ओळख पटवली.
[कार इंजिनचा आवाज]
सर.
खून झाला दोन दिवसांपूर्वी.
आणि हे सारखे नाही मागील सात खून.
हं.
यावेळी तो लहान मुलगा आहे.
हं.
कोंडया असे पीडितेचे नाव आहे.
पण त्याचा चेहरा ओळखता येत नाही.
हे चुकीचे आहे, साहेब!
खून झाला आहे अगदी तुमच्या नाकाखाली!
- आम्हाला उत्तरे हवी आहेत! - मी तुम्हाला तुमची उत्तरे देईन.
तुम्हाला लाज वाटली पाहिजे.
निदान अहवाल तरी तयार करू.
[ढेकर देणारा आवाज]
- तिला मदत करा. - होय, सर.
[खोकल्याचा आवाज]
[कॅमेरा क्लिक]
आम्हाला इथे थोडे पाणी आणा!
देवा!
जर तुम्ही बनवलं असेल घटनास्थळाचा अहवाल...
मृतदेह शवविच्छेदनासाठी पाठवा.
[ उसासा]
आम्ही पुढे जावे का? [पार्श्वभूमी]
थांबा, आत्ता नाही! [पार्श्वभूमी]
हे भयंकर आहे सर.
मानवत येथे एका खुनाची बातमी गुन्हे शाखेसह उपस्थित...
संपूर्ण महाराष्ट्रात असेल.
कदम.
फक्त मला अपडेट सांगा तू माझ्यासाठी आहेस.
गृहमंत्र्यांनी आदेश पाठवला आहे.
मुंबईला परतायला सांगतोय.
परत?
आणि हा तपास अर्धवट सोडायचा?
मला हे प्रकरण सोडवण्यासाठी आणखी वेळ हवा आहे.
जर तो माझा निर्णय होता, कुलकर्णी सर, मी आभारी आहे.
पण आम्ही आधीच खूप वेळ गमावला आहे आणि ...
आमच्याकडे दाखवण्यासाठी काहीही नाही.
आम्ही कोणालाही अटक केलेली नाही.
मुख्य संशयितही शहरात परतले आहेत.
मला अजून एक आठवडा हवा आहे.
तुमची प्रकरणे मुंबईत तितकेच महत्वाचे, सर.
त्यापैकी एक आधीच न्यायालयात आहे.
कदम, मला ते चांगलं माहीत आहे.
मला फक्त एक आठवडा हवा आहे.
माझ्यावर विश्वास ठेवा!
ठीक आहे, सर.
मी विभागाकडे शिफारस करू शकतो प्रकरण मिटले की...
आणि तुम्हाला विस्ताराची आवश्यकता आहे 5-6 दिवसांचे.
पण सर कृपया त्वरा करा.
- खूप खूप धन्यवाद. - सर.
सर...
पाच दिवस?
आम्ही काय जात आहोत पाच दिवसात करायचे?
[नाट्यमय संगीत]
[अस्पष्ट संगीत]
[विलक्षण संगीत]
[नाट्यमय संगीत]
[मोठ्याने ठोकण्याचा आवाज]
अहो!
[घरगुण]
[मोठ्याने ओरडणे]
जयराम, इथून निघून जा!
मदरफकर!
संभोग गाढव!
किसन! वासुदेव!
[घुरण्याचा आवाज]
तू मदरफकर!
अहो!
[लोक ओरडत आहेत]
[कार इंजिन आवाज]
काय रे!
[लोक ओरडत आहेत]
बाजूला हलवा!
मार्गातून बाहेर पडा!
[हिंसक, कर्कश आवाज]
[मोठ्या आवाजात गोळीबार]
[हिंसक घरघर]
[अस्पष्ट संगीत]
संभोग! ते तू आहेस का?